Op weg…

Abundance in spring

Mijn verhaal begint ongeveer 2,5 jaar geleden toen ik begon te voelen dat de plek waar ik woonde – Bekkevoort-Assent – niet meer ‘juist’ was. Ik heb nooit goed kunnen omschrijven wat ik precies waarnam toen; een gevoel alsof het op was, alsof de energie tussen mij en de plek – die er daarvoor wel was – nu weg was. Nu ik het zo opschrijf en erbij stilsta, kan ik het beter benoemen: de creatiespanning was op! Ik had bloembedden aangelegd, een kleine groentetuin gestart, mijn druiven groeiden goed… en aangezien het een huurhuis was, was dit het einde.

Zoals gezegd, ik besefte toen niet goed wat ik voelde en had ook geen enkele indicatie waar ik dan wel naartoe zou gaan. Ik wachtte geduldig af.

Tijdens een internationale samenkomst van Art of Hosting vakmensen, benoemde Toke onze manier van samenwerken ‘niet als een netwerk, maar als een web’ van vakmensen. Toen kwam er helderheid bij mij: in dat web wou ik wonen! Dus stelde ik de vraag aan de eigenaars van de Koningsmolen om hen te vervoegen in hun opstartend leercentrum. En zo geschiede.

IMG_2950

Nu was er een veel groter stuk land om om te zetten tot schoonheid en gezonde, lekkere groenten. Ik houd echt van dat pionierswerk en ik zette daar enkele verdere stappen in het werken volgens de principes van permacultuur. Vanaf het begin had ik aangevoeld dat het niet mijn definitieve plek was en vlugger dan verwacht pakte ik mijn spullen in dozen en vond tijdelijk onderdak bij Helen. Nu in de voorstad van Brussel! Maar liever deze tijdelijk oplossing dan ‘zomaar’ ergens een huurhuis te zoeken. Er moest eerst een diepere betekenis en aanvoelen zijn van een nieuwe plek en dat was er nog niet. Dus geduldig afwachten.

Het samenwonen met Helen verliep uiterst vlot en rustig en ik kon haar ondersteunen in haar innerlijke herorientatie. En daar kwam – vanuit het diepste van haar worsteling – het verlangen naar een natuurlijke vorm van samenleven op het platteland. Een verlangen mét de mogelijkheden om het ook waar te maken!

We begonnen samen in te voelen hoe we het wensten…

Advertisements
This entry was posted in Storytelling. Bookmark the permalink.

4 Responses to Op weg…

  1. iyeshe says:

    Here comes the translation, folks!

    My story begins about two and a half years ago, when I began to feel that the place where I was living – Bekkevoort-Assent – was no longer the ‘right’ place. I have never been able to clearly describe what I sensed at that time; a feeling that it was over, that the energy that had once been there between me and the place was now gone. Now that I’m writing this, and I pay attention to it, I can name it more precisely: the creative tension was finished. I’d planted the flower beds, created a small vegetable patch, my vine was producing grapes… and since this was a rented house, that was it.

    As I said, at the time I didn’t know clearly what I was feeling, and had no clue about where I should go. I waited patiently.

    During an international gathering of Art of Hosting practitioners, Toke called our way of working together ‘not like a network, but like a web’ of practitioners. That’s when it dawned on me: I wanted to live in the web! So I asked the owners of the King’s Mill if I could join them at their fledgling learning centre. And so it happened.

    So now there was a much larger piece of land to transform into beauty and healthy, tasty vegetables. I love that pioneering work, and I took my next steps towards working according to the principles of permaculture. But from the start I could feel that this was not my permanent place, and sooner that expected I packed my boxes again and took temporary refuge at Helen’s place. So now I found myself in the suburbs of Brussels! But I had rather this short-term solution than just go and find some place to rent. First there needed to be some deeper meaning and sensing of a new place, and that wasn’t there yet. So, waiting patiently.

    Living with Helen was really easy and restful, and I was able to support her in her inner reorientation. And from out of the depths of her struggle, emerged a longing for a natural way of living in community in the countryside. A longing, and the means to make it happen!

    And so we started to sense into what we wanted…

  2. Desiree says:

    Wat heerlijk moet de nieuwe plek nu voelen.
    Genietse en een goed behoud van de creatiespanning 🙂
    Moet helemaal goed gaan samen met Helen.

  3. Dan says:

    Didn’t realise you were thinking of running away to the countryside, Helen!

    Shouldn’t ‘groeten’ be ‘groenten’, by the way? 😉

  4. riabaeck2 says:

    Yes, ‘groeten’ should be ‘groenten’… need to figure out how to edit this blogpost…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s